اجزای اصلی براق کننده لب معمولاً در اطراف روغن‌های مختلف متمرکز می‌شوند که باعث ایجاد حس نرمی و درجه‌ای از اثر مرطوب‌کنندگی می‌شوند. روغن های رایج عبارتند از روغن کرچک، روغن جوجوبا، روغن معدنی، یا استرهای مصنوعی. این اجزا یک لایه محافظ نازک روی لب ها تشکیل می دهند و ظاهر براق آن ها را افزایش می دهند و در عین حال از دست دادن رطوبت را به حداقل می رسانند. برندهای مختلف نسبت این روغن ها را با توجه به بافت مورد نظرشان تنظیم می کنند و به محصولات اجازه می دهند از یک احساس سبک و آبکی تا یک روکش براق و غنی داشته باشند.
موم ها یکی دیگر از اجزای حیاتی براق کننده لب هستند که در درجه اول برای تثبیت ساختار محصول و افزایش چسبندگی آن استفاده می شود. نمونه های رایج عبارتند از موم زنبور عسل، موم کارنائوبا و موم میکروکریستالی. این مواد به براقیت لب کمک می‌کنند که ویسکوزیته ثابتی داشته باشد-از دویدن یا جدا شدن آن جلوگیری می‌کند-در حالی که توزیع یکنواخت رنگ در لب‌ها را تسهیل می‌کند. به طور کلی، نسبت بالاتری از موم منجر به محصولی با قوام بیشتر و ماندگاری بیشتر می شود.
برای دادن رنگدانه‌های غنی و درخشندگی جذاب به براق لب، رنگ‌ها و عوامل مرواریدی-مانند اکسیدهای آهن، دی اکسید تیتانیوم و پودر میکا- نیز در فرمول گنجانده شده‌اند. علاوه بر این، برخی از محصولات دارای افزودنی هایی مانند ویتامین E، اسید هیالورونیک، یا عصاره های گیاهی هستند تا خواص مرطوب کنندگی را بیشتر کرده و تجربه کلی کاربر را افزایش دهند. در حالی که ایمنی را به عنوان یک پیش نیاز اساسی در اولویت قرار می دهد، فرمول کلی تعادل دقیقی را بین براقیت، بازده رنگ و راحتی پوشنده ایجاد می کند.